Wstęp

Dzieci nastawione są raczej na to, ażeby coś zrobić, przeprowadzić, wykonać, uzyskać, nie zaś, by czegoś się nauczyć. Wyuczenie się występuje u nich zazwyczaj łatwiej jako dodatkowy produkt realizowania pewnych wyczynów, które same przez się nie mają dla dziecka charakteru przyswajania sobie czegoś, aniżeli jako rezultat świadomego wysiłku skierowanego na naukę. Prawdopodobne jest, iż dydaktyka współczesna znacznie przecenia wartość świadomego, intencjonalnego uczenia się na terenie szkoły i że skuteczność pracy szkolnej zwiększy się, gdy uda się z czasem zanalizować należycie stosunek różnych form uczenia się oraz stopień ich wydajności w różnych sytuacjach i na różnych poziomach rozwojowych. Omówimy teraz sprawą typów uczenia sią. Wiąże sią ona z rozróżnieniem jego poszczególnych form, czym zajmowaliśmy się poprzednio. Formy te, jak skonstatowaliśmy, zachodzą wprawdzie jedna na drugą, niemniej jednak w przebiegach kontretnych jedna lub druga forma może mieć przewagą.

Podobne strony: Typy uczenia się i nie tylko.